тамхиа асаан сорохуй дор уушгинд утаа орохгүй байгаа нь мэдрэгдэн, гартаа барьсан тамхиа ширтэн зогсох. уугихгүй, гал дүрэлзэхгүй, тэгсэн атлаа хорогдоод байх. яг л над шиг ...
Цаг хугацаа залхсандаа
Цардмал зам дээр тархиа бяцлан унатал,
Ганцаардал минь тийм урт.
Амьдрал шаналсаар байгаад
Алгандаа зүрхээ хага базтал,
Гуниг минь тийм том.
намайг төрөхөд, дэлхийд ирсний бэлэг болгож юу авах вэ гэхэд нь, тийм олон хүмүүс дунд байх юм чинь хэзээ ч ганцаардлыг үзэж чадахгүй юм шиг санагдаад, ганцаардлыг сонгосон. харин тэгтэл, хэн ч ганцаардлыг авдаггүй болохоор, түүнийг дагалдуулан гунигийг надад үнэгүй өгөхийм гэж би яаж мэдэх билээ дээ.
Өнөөх л бүрэнхий маргаашийг
Өнөөдрөөс ямар ч ялгаагүйг мэдэх хэрнээ
Өөрийгөө тарчлаан байж тийш зүтгэх нь
Өөрийнхөө төлөө л биш.