Хөндий цээжиндээ гараа зөрүүлэн

Хаврын шуурган дундуур алхана,

Хэн ч алга.

Залхуутай гэгч нь хөлөө зөөн

Зуны цэцэгс дундуур алхана,

Хэн ч алга.

Навчис туучин, шүлэг уншин

Намрын шаргал замаар алхана,

Хэн ч алга.

Өөрийнхөө мөрийг шинжин

Өвлийн цасан дундуур алхана,

Хэн ч алга.

Yнэндээ энд хайх газар үлдсэнгүй

Yхэгсдийн орныг зорин очлоо,

Сайн уу, сэтгэл минь!

0 comments: