миний гуниг алга болчихож. би нэг л өөр байгаад байгаагаа мэдээд байсын. гэхдээ яг яагаад байгаагаа ойлгохгүй байсан чинь, өглөө таксинд сууж явахдаа л гэнэт олж мэдлээ. яагаад би гуниггүй болчихов? бүүр юунд ч гунихаа байчихаж. тэгээд, урьд нь юу бодож гуниад байдаг байснаа мэдэхгүй байгаа нь хамгийн тэнэг хэрэг. гуниггүй боллоо гээд жаргалтай болсон юм байхгүй л дээ. зүгээр л гуниг ч үгүй, жаргал ч үгүй хөндий хоосон болчихож. санаа алдаад л гуниад суухдаа, гуниг минь намайг орхиод явах тэр өдөр, хаягдаж хоцорсондоо би гуних болов уу? гэсэн утгагүй асуултыг өөртөө тавьж байсан. яаж ч гунихав дээ, гуниггүй болчихсон юм чинь. таалагдахгүй байнаа. нэг л хөндий, юу ч үгүй, хөлдүү толгой болчихсон юм шиг. юунд ч санаашрахгүй, юунд ч шаналахгүй, юуг ч үгүйлэхгүй. хоосорлоо хоосорлоо гэхэд ийм хоосон болмооргүй байна ш д. сэтгэл догдлол нь дагаад уусан замхарсан. ер нь гуниг гээч чинь дан ганцаараа биш юм байна. гуниг байж байж өөр бусад мэдрэмжүүд бий болдог юм байна. гунигаа санагалзахуй!

0 comments: