Мянга мянган харцанд жигүүрээ хяргуулсан

Миний зовлонт, хараат амьдрал.

Хэлээгүй, хэлэх ч үгүй үгс

Хэзээ ч үнсэхгүй үнсэлтийн хамт

Борооны ганц дусалд цөм багтаад

Бүлээн уруул дээр чинь хүчтэйхэн унахад

Цочсондоо чи уруулаа хазлан

Цаг хугацаа руу эргэн харна.

Жаргаж үзэв үү энд?

Жаргал гэдэг юу сан билээ?

Зовж үзэв үү энд?

Зовлон гэдэг юу сан билээ?

Мөхсөн мэдрэмжүүдийн ачаар

Мэдэрч үзсэнгүй юуг ч.

Алийг нь ч мэдэрч чадаагүйдээ

Амаа барин харууссангүй.

Зовоож бас жаргаагаагүй

Зол заяандаа талархав.