Уйлахыг мартсан

Нүд нь аргана.

Үнсүүлэхийг мартсан

Уруул нь үйрнэ.

Атгуулахыг мартсан

Гар нь хатна.

Хайрлуулахыг мартсан

Зүрх нь бутарна.

Гэвч,

Өнөөдрийг мартсан

Өнгөрсөн нь амьдарсаар.

хуучин бичлэгүүдээ зөөхүү, яахуу. зөөх гэхээр залхуу ч хүрэх шиг ..,
Зүрхээ чамд өгөөд
Зовлонг чинь худалдан авъя.
Хэзээ ч чи дахин зовохгүй,
Хэзээ ч би дахин хайрлахгүй ..,
Хүсэлдээ хөтлүүлэн харанхуйн дундуур тэмтчин алхахдаа
Хүсэл маань сохор байсныг харин би мэдсэнгүй ..,
Өнгөрснийг сануулах
Өнгөгүй зургууд
Нүднээ жирэлзэхүй,
Өөрийн буйг
Өнөөдөрт бус
Намтартаа харав.
Би тэнд үхчихэж,
Бодол минь ч тэнд үлдэж.
Оршин үзэгдэх
Одоо цаг минь
Ондоо нэгний
Төсөөлөл л байх.
Тамхины утааны уугих чимээ
Тархи дөжрөөн өрөөгөөр тархаж,
Аягатай шар айрагны үнэр
Агаараар нэг үгсээ цацална.
Нам гүмийг санагалзсан номнууд
Нэг нэгнээ түшин уйлалдаж,
Хананд хадсан зургууд цухалдан
Хаа нэгтээ зайлахыг хүсэцгээнэ.
Чимээ, чарлаан, уйлаан дунд
Чихээ таглан би суухдаа
Хэн ч ганцаардлыг минь сарниулахгүй
Хоосон дунд оршихыг мөрөөснө.

Манин !?!?!?

өдөр гадуур явж байлаа. тэгсэн өөдөөс ирж байсан 3 хүүхэн байн байн эргэж хараал, яг хажуугаар өнгөрөхдөө"үс мүс нь үнэн тасарцан айн ..," гэж хоорондоо ярих нь сонсогдсын. мань майр хэрэгт дуртайн болохоороо урд яваа хүмүүсээ харлаа. тэгсэн нэг, үнэн гунхсан хүүхэн явж байнаа. урт хар үсээ задгай тавьчихсан. хар цамц /цамц л байх шиг байсан/, хар трикотой, бариу цэнхэр мини юбкатай. яаая, ийм хүүхнийг хүүхнүүд ч эргэж харах нь аргагүй дээ гэсэншүү юм бодоол алхаж байлаа. тэгсэн дэлгүүрийн шатан дээр зогсож байсан 4 залуу өнөөхийг чинь бүр аймар, улайм цайм хараад л, араас нь бас хараал юм яриад байхын. за эрчүүл ч бол бүүр аргагүй гэж бодоол, царайг нь харчих санаатай илүү хурдан алхлаа. тэгээд өнөө 4 залуугийн хажуугаар өнгөрөх үед нэг нь "араасаа бол яг л нэг сайхан хүүхэн харагдаж байна даа" гэхийг сонсонгуутаа л, өнөө тач хүүхэн маань "эмэгтэй" биш юм байна гэж бодов. тэгээд улам ч хурдан алхлаа. мань 2-н зай ч овоо ойртоод эхлэв. тэгсэн 10 жилийн хэдэн бацаан нар өнөөхийг чинь тас ширтэж байснаа, хажуугаар нь өнгөрсний дараа араас нь "муу хар манин" гээл орилдын. бараг л гүйцдэгийн даваан дээр өнөөх маань гутлын дэлгүүр рүү орчихсон. ямар араас нь дагаж ороод, тас ширээд хүн эвгүй байдалд оруулалтай нь биш гэж бодоод явсан. яааая, тэгж гадуур явахад ямар их зориг байдгийг өнөөдөр л мэдлээ. урд нь гаруудын бичлэгийг уншаад нэг их юм боддоггүй байсын. өнөөдрийн тэр хэдхэн минутанд л, хүний анхаарлыг ямар аймар их татдаг, яаж элдвээр дуудуулдагийг ойлгоод үнэн биширсээн. би л лав хэрвээ тийм байсан бол хэзээ ч зориглохгүй байсан байхаа гэж бодсон.
ийшээ нүүж ирий дөө. төрсөн өдрөөрөө анхны бичлэгээ хийчий. блогтойгоо хамт төрчий :р