2000 оны намар. Тэр үед Жулиет хараахан алцхаймарт өртөөгүй байсан. Бас тэрээр, анхны найз залуутайгаа танилцаад 3 сар л өнгөрч байсан. Жулиет 1999 онд шинэ сургуульд шилжиж ирсэн ч, сургуулийнхаа нэг ч оюутныг оноон харахгүй байсаар 2 дугаар курсээ төгссөн байсан. 3 дугаар курстээ ордог намар. Мото спортын тамирчин найз залуугаараа сургуульдаа хүргүүлэн иртэл, түүний ангийн охидууд түүнийг үзэн яддаг байсны улмаас тэрээр ганцаараа хуваариа зохиогоогүй үлдсэн байсан. Тиймээс тэр ганцаараа, аль л боломж байгаа анги бүртэй хагас жил суралцах болсон. Өнөөдөр түүний анхны өөр ангитай хамт хичээллэх өдөр. Танихгүй ангийнханаас зайгаа барин ганцаар цонхны тавцан налан зогсоно. Яг энэ л үед, тэрээр, өөрийн Ромеог олж харсан. Цагаан нэхмэл ноосон цамцтай, хажуудаа хайш яйш үүрсэн цүнхтэй Ромео түүний шинэ ангийн нэгэн байсан. Жулиет түүнийг анх харсан мөчөө мартдаггүй ч, түүнд анх харсан дороо дурлаагүй юм. Тэр хоёр хичээл дээрээ тохой нийлүүлэн суух болсон. Ромео хэзээ ч түүний сонирхох төрлийн залуу байгаагүй. Жулиет маань хотод төрж өссөн, нэлээн цамаан, ганган, хүмүүсийн анхаарлыг байнга өөр дээрээ татдаг нэгэн байсан. Харин Ромео. Тэр бол хотоос зайдуу төрж өссөн, хэний ч анхааралд өртдөггүй, жирийн л нэгэн залуу байсан. Гэсэн ч түүнд Жулиет дурласан. Дурлахаар ч барахгүй, түүнд үнэн сэтгэлээсээ хайртай болсон нь түүний амьдралын хамгийн анхны жинхэнэ болоод, хамгийн сүүлийн жинхэнэ хайр байсан. Гайхалтай нь, Ромео ч түүнд дурласан. Гэвч асуудал байсан. Жулиет найз залуутай, Ромео эхнэр хүүхэдтэй.
Гэсэн ч хайр сэтгэлээ барьж чадаагүй тэд “учирцгаасан”. Хэн хэнийх нь хувьд энэ “учрал” амьдралынх нь 2 дахь байсан ч, тэдний хувьд анхны болоод цор ганц нь байсан. Төд удалгүй Жулиет найз залуугаасаа саллаа. Харин Ромео байнга эхнэртэйгээ муудалцах болов. Дураараа, сахилгагүй Жулиет Ромеогийнд очиж эхнэрийг нь ч уурлуулав. Маргааш нь, хацар дээрээ хумсны сорвитой Ромеогоо хараад тэр буруугаа гэмшин, Ромеогоос уучлалт гуйсан. Харин хайрт Ромео нь түүнд “Бүх зүйл зүгээр. Чи буруугүй” гэж хэлсэн. Хичээл тарах мөчүүд л тэдний хувьд хамгийн сайхан цагууд байлаа. Ромео Жулиетийг гэрт нь хүргэж өгөн, үнсээд оруулна. Энэ л хамгийн сайхан мөчүүд.
Гэвч төд удалгүй, Ромеогийн уур хүрч эхэлсэн. Учир нь, Жулиетийг сургуулийн бараг л бүх залуус сонирхдог байсан. Энэ хардалтыг нь Жулиет хүлээн зөвшөөрсөнгүй. Жулиет бол тусгаар тогтносон нэгэн. Өөрийг нь өмчилж аваагүй нэгэн өөрийг нь хардахыг тэр хүлээн зөвшөөрөхгүй. Ялангуяа эхнэртэй Ромео тэгж аашилахыг. Ингээд тэд үл ойлголцон, Жулиет дээд ангийнхаа залуустай уулзан, харин тэдний хажуугаар Ромео хөмсгөө зангидан дуугай өнгөрөх болсон. Жулиетийн зүрх шаналж байсан ч тэрээр хэтэрхий зөрүүд нэгэн болохоор мөчөөгөө өгсөнгүй. Үүнээс гадна, Ромео өөрийгөө хажуудаа байгаа хэн бүхнийг зовлонд учруулдаг гэж боддог байсан. Тиймээс тэрээр, хайрт Жулиетийгээ зовоохгүйн тулд өөрөөсөө хол байхыг санал болгосон. Жулиетэд хэцүү байсан ч тэр энэ саналыг нь хүлээн авсан.
Удалгүй. Тэд сургуулиа төгсөх болсон. Энэ үед Ромео түүнийг зовоохгүйн тулд зайгаа барьсаар байсан. Харин Жулиет, хэн нэгнээр Ромеог орлуулахын тулд хүссэн бүхэнтэйгээ уулздаг байсан. Гэвч, хүссэн бүхэн Ромеог орлож чадахгүй. Тиймээс тэрээр хорвоо ертөнцийг “хийсвэрээр” харахыг хүссэн. Хөлчүүрхэл. Жулиет хичээлдээ эрүүл ирэх нь багасав. Бас тэрээр, ирэх бүртээ ангийнхаа хэн ч хамаагүй нэгэнтэй гарч уудаг болов. Ромео үүнд цухалдавч яаж ч ччадахгүй байлаа. Төгсөлтийн баяр. Жулиет, Ромео хоёр бие биесээ алсаас ширтэнэ. Тэгээд инээмсэглэсэн. Хайр дүүрэн инээмсэглэл. Гэвч, бие биедээ ойртож “болохгүй” инээмсэглэл. Жулиет шөнөжин уйлсан.
3 жилийн дараа. Жулиет Ромеогийн утасны дугаарыг олоод залгасан. Тэд уулзсан. Хязгааргүй хайр дурлал. Гэвч, жилийн дараа тэд хэн хэн нь дугаараа солиод, хэнийгээ ч олохоо байсан. Гэвч Жулиет шантралгүй хайсаар байсан.
Өнөөдөр, тэдний анх бие биесээ харснаас хойшхи 11 жил. Гэсэн ч тэд хайрласаар. Хараагүй, хаа байгааг нь мэдэхгүй ч хайрласаар. Жулиет Ромеогийн сургийг гаргасан. Ромео эхнэрээсээ салсан. Харин Жулиет хэзээ ч гэрлээгүй ..,
Төгсгөл. Харамсалтай нь Жулиет алцхаймар туссан. Тэр өнгөрснөө бүгдийг мартаж эхэлсэн. Гэвч, өвчин хэдий хүчтэй ч сэтгэлийг дийлж чаддаггүйн жишээ болгон, алцхаймар түүний Ромеог гэх хайрыг мартуулж чадаагүй. Гэхдээ тэрээр Ромеог мартаагүй ч, түүнийг хайрласан хайраа мартаагүй ч, түүнтэй өнгөрүүлсэн цаг мөч бүрийг ор тас мартсан.

7 comments:

shuvuu said...

Haramsaltai tuuh baina... End tend ingeed l zurj, tuursuur l bhiim daa...

ollie said...

харин тэхх :(

Solera said...

яагаад ч юм чи ингэж шаналах дуртай юм шиг санагдчихлаа, над мэтийн хүмүүс шиг

ollie said...

магадгүйм :Р

BorlaSQue said...

бодоод байсан ирээдүйг өнгөрсөнийг одоог сайхнаар харсан ч яалаа муухайгаар харсан ч яалааа

ollie said...

ер нь ямар нэгэн байдлаар "харах" хэрэгтэй ч юмуу :Р

Minnie said...

humus bid heze ch bie bientgee jinhene utgar n zuw oilgoltsj chadadgui shu de