Чамайг л хайж
Амьдрал руу ороод,
Чамайг ч,
Өөрийгөө ч
Олоогүй.
Бид тэнд байдаггүйг,
Байх ч боломжгүйг
Ойлгоогүй явснаа
Ойлгох.
Тэрээр олон жилийн туршид нандигнаж, магад бас найдаж ирсэн бодол хүслүүдээ зүгээр л хааяа нэг санаж байх дурсамж болгохоор шийдсэн. Гэвч тэр, дурсамж гэдэг бол, өнгөрснөөс өнөөдрийг хүртэл амьд үлдэж чадсан, хэзээ ч мартагдашгүй мөчүүд юм гэдгийг ухаарсангүй. Өдөр бүр л өнөөх бодлуудаа оршуулахаар нүх ухна. Ухсаар л. Мартахын тулд ухсан нүх нь том болохын хэрээр өнөөх бодлууд өдөр болгон амилсаар. Өдөр өдрөөр улам л тодорсоор. Эцэст нь тэр өөрөө, өнөөх ухсан нүхэндээ, хэзээ ч мартаж чадамгүй өнгөрсөнтэйгээ үүрд булагдав. Амьдаараа.
Шувууд байсан
Бүгд нисэлдээд л.
Гэнэт харин
Бүгд алхах болсон.
Гайхан асуутал
Бүгд "амьдарч эхэлсэн" гэсэн.
Чамд илгээх
Анхны болоод
Сүүлийн захидлаа
Шоронгийн шалан дээр
Эвхрэн байж
Бичнэ чинээ санасангүй.
Би ялтан,
Чиний хадгалуулсан
Хайрыг алчихсан
Цаазын ялтан.

Энэ дуунд хэзээ дуртай болсноо санахгүйм. Ямар ч байсан одоо ч хүртэл дуртай л юмдаг.
:)

My brown eye ..,



Чамайг хараад
Догдлох-уй.
Чамайг хараад
Баярлах-уй.
Чамайг хараад
Хайрлах-уй.
Уйт
Хайр, баяр, догдлол минь
Намайг
Гунихруулах-уй.
Миний
Инээмсэглэл.
Инээм-Сэглэл.
Сэглэгдсэн инээд.
Сэг.
Чамруу хараад.
Чи "Зүгээр л" миний инээмсэглэх шалтаг .., Нэг ч гэсэн шалтаг байгаад баярлах-уй.
Ямарваа нэгэн зүйл яагаад дуусдаг вэ? Яагаад гэвэл, дараагийнх нь зүйл эхлэх хэрэгтэй болсноос ..,
Салхи нь хүртэл надаас цэрвэн
Холуур үлээх үдшээр
Нэрийг минь санахгүйг хичээгсэд
Цонхон цаана зөрөлдөнө.
Хөнгөн утаа хөшиглүүлэн
Тэднийг ширтэн зогсоход
Сэтгэл тэнийн уужрах нь
Хорвоод мартагдсаны баясал.

Дотор буй бүхнээ
Чин үнэнээр нь
Ил гаргавал
Хэдэн хүн
Дэргэд минь
Тэсч үлдэх бол?
Хэн ч орж чадаагүй
Тиймдээ ч
Хэн ч үгүй,
Үнэндээ
Хэн ч хэрэгтэй байгаагүй,
Хоосон ч юм шиг атлаа
Хэн бүхэнтэй
Түлхэлдээд ч байгаа юм шиг
Хэтэрхий давчуу, бас
Хэн ч үл сонирхом уйт
Хэмнэл үгүй амьдрал.
Модел болж үзэв гэссс :Ь