Салхи нь хүртэл надаас цэрвэн
Холуур үлээх үдшээр
Нэрийг минь санахгүйг хичээгсэд
Цонхон цаана зөрөлдөнө.
Хөнгөн утаа хөшиглүүлэн
Тэднийг ширтэн зогсоход
Сэтгэл тэнийн уужрах нь
Хорвоод мартагдсаны баясал.

0 comments: