Намайг өвтгөдөг олон дурсамж надад бий. Бүр хангалттай олон. Би тэднийг хэн нэгэн хамааралтай хүнд сануулж, тэднийг өвтгөхийг хүсдэггүй. Харин "тэд" тэгж боддоггүй бололтой. Миний санахгүй байгаа хэдий ч надад тохиолдсон зүйлсийг ярьж намайг өвтгөх хэрэг байсан ч юмуу, үгүй ч юмуу. Нулимсыг барьж тогтоох ийм хэцүүг өнөөдөр л мэдрэх. Намайг өвтгөх вий дээ гэсэндээ надаас бүгдийг нууж байсан нэгний сэтгэлийг олж мэдэх ийм муухай. Бас хайрламаар. Үзэн ядалтын ч юмуу, эсвэл хайрын ч юмуу мэдэхгүй, нулимс урсах. Эхэр татан уйлах. Хажуугаар нь бас яагаад ч юм "Алдах вий, алдаад харамсах вий дээ" гэсэн айдас. Бас, хэдий уйлуулах юм хэлсэн ч хайрлах хайр. Хэн ч болж хувирсан бай, хайрласаар л байх хайр.

Хэн нэгэн залууг хайрласан хайр бишээ.

0 comments: