Нас барсан хуучин захирлаа зүүдлээд. Зүүдэндээ нас барсан гэдгийг нь огт санаагүй. Сэрсэн хойноо ч гэсэн нэлээн удаан бодож хэвтэж байж нас барсныг нь санасан.

Би буцаад 10 жилийн сурагч болчихож. Ангийнхаа охинтой хичээлдээ явах гээд байрны гадаа зогсож байгаан. Хичээлийн анхны өдөр, өглөө хичээл ороод тарсан, өдөр 14 цагаас нэг хичээлтэй. Тэрэндээ явах гэж байгаагаа мэдээд байгаа юм. Ангийн охин "Анхны өдөр болохоор хуваариа мэдсэнгүй. Мэдэж байсан бол бэлтгэлийн өмдөө аваад явахгүй юу. Тэгсэн бол гэрт ирэлгүй, сургууль дээр байж байгаад хичээлдээ суучих байсын" гэж ярьж байна. Эхний өдөр ч гэсэн би бэлтгэлийн өмдөө аваад очсон, гэхдээ яагаад найзыгаа дагаад гэр рүүгээ явснаа сайн мэдэхгүй байгаан. Найзынх манай хажуу байранд байдым л даа. (220-н гэр) Тэгээд хоёулаа сургууль руу явах гээд такси барих гээд байх юм. Ууг нь сургууль мангар ойрхон ш д. Тэгээд нэг эмэгтэй жолоочтой таксинд суулаа. Байрны гадна бөөн түгжрэл. Тэгсэн гэнэт нөгөө такси чинь дугуй болчихсон, бид хоёр ард нь сундлуулаад явж байхын. "Дугуйтайм чинь ууг нь энэ түгжрэлүүдийн хажуугаар явахад багтана даа" гэж би бодохын. Гэнэт байрны урдах зам аймаааар их устай болчихсон, найз бид 2 гутлаа тайлаад, өмдөө дээш нь шуугаад сууж байхым. Тэгээд нөгөө дугуйтайгаа машинуудын хажуугаар ороол явсан чинь нөгөө эмэгтэй жолооч "Энүүгээр явбал түгжрэлгүй" гээл сургуулиас шал өөр тийшээ эргэчихийн. Би их л харамссан янзтай хойшоо, сургууль байдаг зүг рүүгээ хараад байхым. Тэгснээ гэнэт бодож байгаан "Би ямар дуулж чадах биш. Тэр дууны хичээлийг тасалчихсан ч яахав дээ" гээл. Дууны хичээлд бэлтгэлийн өмд ямар ч хэрэгтэй байсан юм бүү мэд :Ь

Хичээлээ тарчихсан бололтой. Би 220-н гэртээ байж байхым. Ууг нь гадаа нь бороо л ороод байх шиг байсан. Тэгсэн цагаан сар болж байгаа бололтой. Манай нэг үеэл найз залуугаа дагуулаад ээжтэй золгоно гээд ирчихсэн байх юм. Би гал тогоонд хоол унд бэлдээд л. Тэгж байгаад 00 орвоо. Тэгээд гарах гэсэн чинь бүх 00-н цаас нь хэрэглэчихсэн. Тэгсэн мөртлөө ороогоод тавьчихсан. Миний сэжиг хүрээд л. Тэгсэн 00 дээр нэг крант байхын. "Өө усаар угаачихад л болох юм байшд" гэж бодоод байж байтал гэнэт гаднаас хаалга татаад, түгжээтэй хаалга онгойлгохнээ. Гайхаад онгойлгосон чинь манай захирал зогсож байхым. "Та чинь яаж байнаа, би бараг өмдөө ч татаж амжаагүй байна" гээл хаалгаа буцаагаад түгжсэн чинь хаалгыг нугасаар нь суга татаад авчихын. Тэгээд л над руу чичрээд дайраад байх юм. Яг яах гээд байгаан мэдэхгүй. Би болохоор, намайг нууц амрагаа болгох гээд байна гэж бодоод байгаам. Тэгсэн захирлын найз хажуунаас нь захиралд "Чи яг итгэлтэй байна уу?" гээл асуухын. Нөгөөх нь тийм л гээд байгаа бололтой. Манай үеэл найз залуутайгаа том өрөөнд сууж л байх юм. Хажууд нь бүр том ширээ засаад манай баахан хуучин ажлынхан суучихсан найрлаж байна. Би гал тогоонд ороод л ахиад л хоол бэлдэх гэж байтал гэнэт цонхны цаана нэг нисдэг машин гараад ирэхийн. Манай цонхыг мөргөөд л байхын. Тэгээд хамаг цонх хагалаад хаячихсан. Тэгээд хаалга нь онгойгоод нэг эмэгтэй гарч ирснээ "Чи нэгэнт л надаас салж байгаан бол хүүхдээ ав" гэснээ нэг эрэгтэй хүүхдийг манай цонхоор шидэж оруулчихаад яваад өгөв. "Манай захирлын л эхнэр юм байна даа. Цонхыг нь хагалснаа ээжид юу гэж хэлнээ" гээл бодож байтал захирал хүрч ирснээ "Ууг нь би түрүүн эхнэртээ нойрны эм өгөөд унтуулчихаад гарч ирсийн. Яагаад буцаад сэрчихсэн юм бол доо. За яахав яахав, зүгээр. Байдаг л нэг хэрүүл" гэснээ "Би цонхыг чинь шиллээд өгнөө, битгий санаа зов" гэсэн. Би ч нэх санаа зовсон юмгүй л байхын. Захирал надтай хамт гал тогоонд юм хум арчаад л зогсож байснаа гэнэт уур нь хүрсиймүү яасын, том өрөөнд найрлаж байгаа хүмүүс рүү яваад, орохдоо хаалгыг нь тэнэг чанга хаагаад бас л шилийг нь хагалчих юм. "Би эвдэлсэн бүх юмаа янзлаад өгнөө, санаа зоволтгүй" л гэжийнэ. Тэгнэ гэдэгт нь итгэж байгаа болохоор би ч нэх санаа зовохгүйм. Аа нээрээ энэ үйл явдлууд болж байхад ангийн охин хамт байсаар л байгаам. Тэгээд би сэрчихсэн үү, эсвэл зүүдээ мартчихсан уу мэдэхгүй :Ь (аймар тэнэг төгсгөсөн)
Үйрсэн сэтгэлийнхээ
Хэлтэрхийнүүдийг цуглуулан
Эвлүүлж дуустал
Хөндүүр дүүрэн
Хоосон зай үлдсэн нь
Хэзээ нэгтээ чиний
Халаасанд ороод мартагдсан
Хөөрхийлэлтэй хэсэг байх.
Ходоод минь өөрийгөө
Хоосон шар айрагны торх гэж бодно.
Зүрх минь өөрийгөө
Зүгээр л бөөрөнхий мах гэж мэдэрнэ.
Сэтгэл минь өөрийгөө
Сэмэрсээр дуусах торго гэж төсөөлнө.
Ийм байхад яаж би өөрийгөө
Инээмсэглэж чадах ХҮН гэж итгэх вэ.
Хайрлахуйн шаналлыг
Ганцаардахуйн уйтгарыг
Хардахуйн өвдөлтийг
Учирлахуйн доройтлыг
Хууртахуйн гутралыг
Уучлахуйн уналтыг
Хагацахуйн харууслыг
Мэдрүүлсэнд баярлах-уй.