Би ердөө л нэг жүжигчин
Бусдын дүрд жишимгүй хувирдаг
Байдаг л нэг жүжигчин
Бусдаар хэн ч байгаагүй.

Өөрөөсөө өөр моделгүй хөөн :Ь
"Хатагтай, ноёд оо,
Хамтран амьдарсанд баярлалаа" гээд
Хөлийн үзүүр хүртлээ мэхийгээд
Хөшгөө би хаана.
Маргааш би үгүй болсон ч
Чи намайг үгүйлэхгүй.
Чухам тиймээс л
Маргааш би санаа амар үгүй болно.
60D first selfshot :P
Үхэл ирэхэд
Үнэхээр гайхсан,
Үзэсгэлэнг нь л дээ.
Гутлаа тайлж шидлээд
Хар шөнөөр
Хар хурдаараа
Гүйчихсэн.
Тэглээ гээд
Хэн намайг загнаж,
Хэн буруутгах юм бэ?
Бүгд дуг нойрондоо
Дугжирч байгаа.
Цонх бүрийн ард
Инээмсэглэл байгаа
Цонх бүрийн ард
Итгэл байгаа.
Цонх бүрийн ард
Шаналан байгаа
Цонх бүрийн ард
Цөхрөл байгаа.
Тиймдээ ч тэр
Цонхоор харахаа больсон.
Цонхноо ч
Харагдахаа байсан.
Нисэхэд чинь
Далавч биш,
Хүчээ авах
Тулгуур чинь байж өгье.

Өгсөхөд чинь
Шат биш,
Урам хайрлах
Хүсэл чинь байж өгье.

Урагшлахад чинь
Зам биш,
Бүхнийг чадах
Итгэл чинь байж өгье.

Унаад, уруудаад, ухрахад чинь
Тулаад, хүсээд, итгэх
Бүхэн чинь
Байж өгье.